Dług publiczny to nominalne zobowiązanie sektora finansów publicznych z tytułu: wyemitowanych papierów, wartościowych, zaciągniętych kredytów i pożyczek, przyjętych depozytów i wymagalnych zobowiązań.
Dług skarbu państwa to nominalne zadłużenie skarbu państwa.
Państwowy dług publiczny z kolei to nominalne zadłużenie podmiotów sektora finansów publicznych po wyeliminowaniu przepływów finansowych między nimi.
Ograniczenia wielkości długu publicznego są następujące.

Jakie składki na ubezpieczenie i umowy?
Konstytucyjne, które mówi o tym że nie wolno zaciągać pożyczek lub udzielać gwarancji i poręczeń finansowych, w następstwie których państwowy dług publiczny przekroczy 3/5 wartości rocznego PKB.
Traktat z Mastricht, który określa warunki brzegowe członkostwa w Unii Gospodarczej i Walutowej (zadłużenie sektora publicznego nie może przekroczyć 60 % PKB).
Procedury ostrożnościowe przy określonym procencie długu publicznego są następujące.
50 – 55% Rada ministrów uchwala projekt budżetu, w którym stosunek deficytu do dochodów nie może być wyższy niż w roku bieżącym
55 – 60 % Nie przewiduje się deficytu budżetowego lub zakłada się jego poziom, przy którym relacja długu skarbu Państwa do PKB jest mniejsza lub równa od tej samej relacji na koniec roku poprzedniego. Rada ministrów przedstawia sejmowi program mający obniżyć tą relację.
60 % i więcej podmioty sektora finansów publicznych nie mogą udzielać nowych poręczeń i gwarancji. Rada ministrów przedstawia sejmowi program mający na celu ograniczenie tej relacji poniżej 60 %. W projekcie ustawy budżetowej na kolejny rok nie można przewidzieć deficytu.